Specjalista neurologopedia i logopeda Kraków      Kraków – Ruczaj; ul. Przemiarki 24/9       +48 660 518 949
Logopeda Anna Mamica
Slider

Anna Mamica – logopeda Kraków

specjalista od jąkania - logopeda Kraków

W pracy logopedy najbardziej interesują mnie wszelkie zaburzenia i zakłócenia przebiegu rozwoju mowy. Staram się zgłębiać jego przyczyny i pomagać mając na względzie jego indywidualny charakter . Szczególnie zajmują mnie zaburzenia płynności mowy: jąkanie i giełkot.

Specjalista w terapii leczenia jąkania

Pogłębiałam swoją wiedzę w Polsce – w Katowicach (warsztaty Mini-Kids prowadzone przez Petera Schneidera) oraz w Stanach Zjednoczonych ( Boston, warsztaty PCI – Palin). Ciągle staram się dokształcać w tej tematyce, biorąc udział w konferencjach, studiując literaturę przedmiotu, dyskutując z terapeutami i pacjentami.

 
• Zajmuję się terapią dzieci z problemami komunikacyjnymi.


Moja praca z dziećmi to głównie zabawa, w trakcie której ćwiczę naprzemienność, z początku niewerbalny dialog, który przechodzi w wymianę myśli i rozmowę.

 

• Podstawą terapii dzieci jest dobra relacja z rodzicami oraz instrukcje do pracy w domu. Praca tylko w gabinecie nigdy nie będzie pełnowartościowa.

• Moją największą pasją jest praca z osobami jąkającymi się. Z pewnością ma to związek z tym, że pochodzę z rodziny jąkającej. Przez lata miałam okazję uczestniczyć w życiu i śledzić przebieg terapii, a także być świadkiem upokorzeń, których ludzie nie szczędzili osobie jąkającej się.

 

Używanie pauzowania i wolniejszego tempa mowy w rodzinie osoby jąkającej się

Rodzice nieraz pytają czy wolniejsze tempo mowy ma jakiekolwiek znaczenie w rozmowach z ich jąkającym się dzieckiem.  Z pewnością nie na wszystkich to działa, ale niektórym osobom jąkającym się pomaga (także i tym niejąkającym np. w opóźnionym rozwoju mowy). Na wolniejsze tempo i używanie pauz  zwracam uwagę tym rodzicom,  którzy mówią dużo i szybko, zasypując dziecko słowami. Dlaczego? Dowiesz się z naszego artykułu

 

  • Dziecku jąkającemu się łatwiej jest zrozumieć mowę rodzica (to tak jak my dorośli lepiej rozumiemy mowę w obcym języku, gdy ktoś mówi wolniej i wyraźniej)
  • Dziecko ma czas na reakcję zwrotną, zaplanowanie odpowiedzi, na jej przemyślenie
  • Dziecko ma od rodzica informację, że niegdzie nie jest popędzane, ma czas
  • Jeśli w rozmowach z osobami jąkającymi się stosujemy pauzy i mówimy wolniej, zachęcamy tym samym do podobnego sposobu komunikowania się - dzięki temu bardzo często dziecko mówi płynniej i mniej się jąka
  • Jeśli sami mówimy wolniej nie musimy przypominać dziecku słownie, by ono powiedziało TO wolniej, bo ono dostaje taką zachętę w mowie rodzica
  • Nie trzeba mówić nienaturalnie wolno, bo to od razu wyda się osobie jąkającej śmieszne; niech mowa wolniejsza będzie jak najbardziej podobna do naturalnej
  • Dobrze jest prowadzić zeszyt obserwacji mowy/ jąkania: kiedy mowa jest płynniejsza a kiedy nie; jakie sytuacje, osoby mają wpływ na mowę dziecko itp