facebook znanylekarz
jakanie dorosłych

Jąkanie dorosłych a dążenie do doskonałości

Dążenie do doskonałości – prawda czy fałsz w terapii jąkania osób dorosłych

Wiele dorosłych osób z jąkaniem zanim otworzy usta w większym gronie, dobrze się zastanowi czy przez swoją niepłynność nie zostanie uznanych za niepoważnych. Często towarzyszy im założenie, że ich wypowiedź będzie jedną wielką porażką.
Również nieobce jest im przeświadczenie, że wszyscy inni mówią lepiej.  Wiele takich osób myśli, że płynność mowy stanowi o ich wartości a przez jąkanie inne osoby ich nie traktują na serio.
Być może doświadczyli także terapii, w której celem było osiągnięcie mowy bez zająknięć. Droga do niej prowadziła przez dziwaczne techniki oraz ćwiczenia płynnościowe. Mogli także usłyszeć, że trzeba pracować nad sobą, dążyć do doskonałości, wiele od siebie wymagać i tylko ciężką pracą pozbyć się jąkania.

Jąkanie dorosłych a dążenie do doskonałości

Perfekcjonizm – słowo trucizna, przymus wewnętrzny lub zewnętrzny, niszczący osoby nie tylko z jąkaniem. To pęd to zmian pod wpływam oczekiwań rodziców, nauczycieli, ale także osobiste przeświadczenie, przymus, ambicja, że trzeba stworzyć lepszą wersję samego siebie.
Jak długo można żyć w poczuciu, że nie spełnia się nadziei pokładanej w sobie przez rodziców, partnerów?

Czy da się żyć myśląc o sobie jako o kimś nie w pełni wartościowym?

Dążenie do doskonałości może wpływać negatywnie nie tylko na stan psychiczny osoby. Człowiek jako osoba składająca się z ciała i psyche, może doświadczyć różnorakich zakłóceń. Mogą być to stany depresyjne, gdy nic się nie chce i nie ma na nic siły, lecz również fizyczne zaburzenia chorobowe. Perfekcjonizm jest przeciwieństwem miłości samego siebie i akceptacji takim jakim się jest. Bez akceptacji nie ma terapii ani też gotowości na zmiany. Uznanie swoich wad i zalet jest punktem wyjścia – aby coś ze sobą zrobić; zmienić, ale z miłości do
siebie. Jąkanie jest często zaledwie wierzchołkiem góry lodowej, którego widać. Pod nim kryje się głębia i otchłań lęków, rozczarowań, odrzucenia, złych myśli o sobie a także przykrych doświadczeń.
Zanim zdecydujesz się pracować nad swoją mową zastanów się: czy się lubisz? – To bardzo ważne, być może to krok milowy, który pozwoli rozpocząć całkiem nową drogę.

Oblicza niepłynności mowy

Oblicza niepłynności mowy – Konferencja Online

Zapraszam do wysłuchania Konferencji Online – Oblicza niepłynności mowy.

Podczas kolejnej, już III edycji spotkania, poruszyłam temat „Terapia jąkania u dzieci w starszym wieku szkolnym”.

Cała Konferencja jest bazą wiedzy, która jest wynikiem wieloletnich doświadczeń specjalistów z zakresu terapii jąkania i niepłynności mowy.

Konferencja jest skierowana zarówno dla młodych, rozpoczynających swoją karierę logopedów jak i rodziców i osób jąkających się.

 

jakanie u nastolatkow

Jąkanie u nastolatków – jakich rad nie udzielać młodzieży z jąkaniem

Jąkanie u nastolatków jest dla nich szczególnie kłopotliwe ze względu na niestosowne uwagi kierowane w ich kierunku. Być może osoba, która wypowiada „dobre rady” wcale nie ma złych intencji, jednakże zazwyczaj uwagi i rady osób, które nie mają specjalistycznej i fachowej wiedzy są bardzo krzywdzące. A więc czego nie mówić, gdy zaobserwujemy jąkanie u nastolatków, młodzieży czy młodych osób dorosłych? Jakich rad nie dawać?  Jakie zwroty są wręcz niestosowne?

Poniżej krótka lista złych rad dla osób z jąkaniem:

” ODDYCHASZ JAK LORD VADER – ZRÓB COŚ Z TYM, ZRELAKSUJ SIĘ, ODDYCHAJ GŁĘBOKO”

Odpowiedź: Powodem jąkanie nie jest nieprawidłowy oddech; można zacząć „dyszeć”, gdy ktoś przerywa moją wypowiedź i głupio komentuje sposób w jaki mówię.

„CZY NIE LEPIEJ GDYBYŚ ŚPIEWAŁ – WTEDY NIE BĘDZIESZ SIĘ JĄKAŁ”

Odpowiedź: Wcale nie chcę śpiewać, chcę mówić, jak mówię.

„NIE MĘCZ SIĘ TAK, JA ZA CIEBIE POWIEM/ DOKOŃCZĘ ZDANIE”

Odpowiedź: Nikt nie chce, by ktoś zgadywał słowa, zdania, myśli; to MOJA sprawa co chcę powiedzieć, nawet gdy mogę się zająknąć..

„NO POWIEDZ TO WRESZCIE”

Odpowiedź: Dobrze rozmawia mi się z ludźmi, którzy nie wywierają na mnie presji i rozmowa toczy się bez napięć, gdy sam jesteś dobrym rozmówcą – to nie każdy potrafi.

„CZY PRZEZ JĄKANIE NIE MOŻESZ ROBIĆ PEWNYCH RZECZY?”

Odpowiedź: Mogę robić to, co chcę – mogę być sportowcem, aktorem, prezydentem; jąkam się i co z tego, to tylko moja sprawa.

„NIE MOŻESZ NAWET POWIEDZIEĆ SWOJEGO IMIENIA, ZRÓB COŚ Z TYM”

Odpowiedź: Zwracanie uwagi na sposób mojego mówienia sprawia, że źle się czuję i nie mam ochoty na rozmowę; jąkanie to sinusoida czasem odchodzi, ale i wraca.

dziecko z jąkaniem

Dziecko z jąkaniem – Porady dla babci i dziadka, cioci i wujka

Jak pomóc dziecku z jąkaniem?

Jeżeli czytacie te słowa, to znaczy, że macie w swojej rodzinie dziecko z jąkaniem, dziecko, które się zacina. Z pewnością pragniesz mu pomóc. Przeczytaj te kilka słów, które piszę w jego imieniu.
Jąkanie jest skomplikowanym zagadnieniem, więc dobrze jest trochę o nim poczytać. Z pewnością rodzice dziecka z jąkaniem mają od logopedy materiały, które można od nich pożyczyć. Z nich możesz się dowiedzieć się jak pomagać i jak nie przeszkadzać dziecku z niepłynnością mowy. Dziecko nie potrzebuje żadnych rad i komentarzy. Unikaj komentarzy w stylu: mów ładnie, powiedz to jak inne dzieci, powtórz, nie rozumiem co mówisz, no wyduś to wreszcie z siebie.

Dziecko z jąkaniem – jak z nim rozmawiać?

Najlepsze co możesz zrobić, to patrz na dziecko, gdy mówi. Daj mu skończyć słowo, zdanie, myśl, całą wypowiedź. Pokaż, że jesteś dobrym i uważnym rozmówcą – uśmiechaj się, kiwaj głową. Zawsze wykazuj zainteresowanie tematem, o którym dziecko opowiada. Być może nie widujecie się zbyt często i masz wiele do powiedzenia o sobie, ale i też interesuje cię co słychać u dziecka. Rozmawiając z dzieckiem z jąkaniem spróbuj ograniczyć ilość zadawanych mu pytań. Jeśli już pytasz to jednym pytaniem o jedną rzecz i poczekaj cierpliwie aż dziecko odpowie. Dziecko z jąkaniem potrzebuje trochę więcej czasu, aby dobrze zrozumieć o co pytasz. Daj dziecku czas zastanowić się jakich słów użyć w odpowiedzi i czasu by, powiedzieć to co chce powiedzieć.

Zastanów się, czy nie jesteś czasem gadułą – czy cały czas mówisz i być może nie dajesz dziecku z jąkaniem możliwości wypowiedzenia własnego zdania. Dorośli są wzorem dla dzieci i często są przez nie naśladowani – bądź dobrym wzorem, pokaż się z najlepszej strony. Zainteresuj dziecko czymś ciekawym. Pokaż mu swój warsztat, garaż z narzędziami, kuchnię, spiżarnię, ogród lub miejsce w domu, które najbardziej lubisz. Możecie razem zrobić wiele ciekawych rzeczy, których nie zrobią z dzieckiem rodzice np. domek na zimę dla owadów, poidło dla ptaków lub pszczół latem. Zrób z dzieckiem pyszne babeczki z rodzinnego przepisu. Pokaż mu, jak przesadza się kwiaty – z pewnością pomysłów znajdzie się wiele. Staraj się nie porównywać dziecka z niepłynnością z innymi dziećmi w rodzinie – jest przecież wspaniałe, tylko czasem po prostu się jąka.

Mity na temat jąkania się

Mity i prawdy na temat jąkania się

Mity na temat jąkania się

Na temat jąkanie się, osób z jąkaniem i terapii jąkania przez lata nagromadziło się wiele mitów. Szczególnie ważny jest fakt, że niektóre z nich są krzywdzące dla osób z jąkaniem się. Skąd się biorą tego typu mity na temat jąkania się? – Najczęściej z niewiedzy lub na opieraniu swojej wiedzy na przestarzałych informacjach.

MIT: Osoby jąkające nie są zbyt inteligentne

PRAWDA: Nie ma żadnej zależności pomiędzy jąkaniem a poziomem inteligencji

MIT: Jąkania można się nabawić poprzez słuchanie osoby z jąkaniem lub przez przebywanie z nią

PRAWDA: Nie można zarazić się jąkaniem. Nikt nie zna dokładnie przyczyny jąkania; badania naukowe wykazują, że historia rodzinna, rozwój neuromięśniowy, środowisko dziecka i jego cechy osobowościowe mogą wpłynąć na wystąpienie jąkania

MIT: Dla osoby z jąkaniem pomocne są „dobre rady”: weź głębszy oddech, mów wolniej, nie denerwuj się, pomyśl co chcesz powiedzieć

PRAWDA: Takie „rady” zazwyczaj uświadamiają osobie z jąkaniem jej problem.

Czy pomocne jest powtarzanie komuś „siedź prosto” – czy to cokolwiek daje?

Poza tym, dlaczego ktokolwiek ma zwracać ci uwagą? Czy robisz coś złego?

Czy ty zwracasz komuś uwagę?

MIT: Osoby z jąkaniem są nerwowe; Jąkanie jest powodowane zdenerwowaniem.

PRAWDA: Podenerwowanie nie powoduje jąkania. Nie należy zakładać, że osoby z jąkaniem są bardziej nerwowe, nieśmiałe, zalęknione. Również stres nie powoduje jąkania. Osoba z jąkaniem może czuć się niekomfortowo, jeśli współrozmówcy będą jej przerywać wypowiedź, wchodzić w słowo lub nie będą jej dopuszczać do głosu w rozmowie. Wtedy można się zdenerwować.

Jąkanie w wieku dorosłym

Porady dla dorosłych osób z jąkaniem

Jąkanie w wieku dorosłym – jak sobie radzić?

Prawdopodobnie wielu z Was próbowało podążać za „złotymi radami” dawanymi w celu redukcji jąkania.

– Zwolnij; uspokój się; pomyśl co chcesz powiedzieć; spróbuj to zaśpiewać;

oddychaj głęboko – być może znane są Wam te „pomocne” propozycje.

Nie wykluczone, że działały na chwilę, lecz nie rozwiązały z pewnością problemu jąkania.

Jeżeli jąkanie przybiera postać silnych bloków uniemożliwiających wypowiadanie, może pojawić się strach przed mówieniem, sytuacjami, osobami.

Dla niektórych z Was reakcje słuchaczy, mogą doprowadzać do wycofywania się z wypowiedzi.

Jak więc poradzić sobie z jąkaniem, gdy silnemu napięciu emocjonalnemu towarzyszy walka o to, by wypowiedzieć to, co chce się powiedzieć?

Jeśli naprawdę chcesz coś zmienić i rozwiązać własny problem, to zacznij od zmiany podejścia do zagadnienie jakim jest jąkanie.

Międzynarodowy Dzień Świadomości Jąkania 2021

Międzynarodowy Dzień Świadomości Jąkania 2021 to wyjątkowy dzień wyjątkowej sprawy. Z tej okazji w dniu 22.10.2021 zapraszam na darmowe konsultacje ze specjalistą.

Jeżeli chcesz skonsultować siebie lub swoje dziecko lub chcesz po prostu porozmawiać - zapraszam do kontaktu.

Zapraszam do zapoznania się wiadomością od 8 letniej Zosi, która ma specjalne przesłanie do wszystkich ludzi.

dziecko traci płynność mowy

Nagłe jąkanie u dzieci – co zrobić?

Nagłe jąkanie u dzieci może być następstwem wielu różnych sytuacji. Niekiedy zdarza się, że rodzić po wnikliwej sytuacji jest w stanie wskazać co mogło być przyczyną jąkania. Często przyczyna wiąże się z silnymi emocjami dziecka lub jakimś przeżyciem. Kiedy dziecko traci płynność mowy warto podjąć natychmiastową obserwację dziecka, a dodatkowo zastosować się do poniższych wskazówek.

Gdy twoje dziecko traci płynność mowy najpierw spróbuj:

  • Nie zadawać mu ciągle/ wielu pytań. Jeśli już pytasz to o jedną rzecz – ale wtedy też poczekaj aż dziecko zrozumie o co pytasz, ułoży sobie w głowie
    odpowiedź i wreszcie powie to, co chce powiedzieć
  • Patrzeć w oczy dziecka gdy rozmawiacie, zwłaszcza wtedy, gdy traci swoją płynność. Nie odwracaj wzroku, nie okazuj irytacji.
  • Chwalić dziecko za drobne osiągnięcia, za to co już mu wychodzi; jednak nie nadużywaj zwrotów: ekstra, super, świetnie – chwal za konkret np. za pomoc w
    nakrywaniu do stołu, posprzątanie zabawek.
  • Nie zwracać uwagi na jego zająknięcia, nie dawać złotych rad typu: oddychaj, mów wolniej, ładniej, płynniej
  • Dbać o spokojny tryb życia; nie pospieszać.
  • Dawać czas na spokojny start w rozpoczęciu wypowiedzi.
  • Bawić się z nim w jego ulubione zabawy – wyłącz telefon, TV; miej czas tylko dla NIEGO
  • Nie przerywać, nie wchodzić w słowo, nie zgadywać myśli, nie dokańczać słów, zdań, wypowiedzi.
  • Przyjrzeć się sobie – jak mówisz (czy mówisz wyraźnie, spokojnie)
  • Dbać o aktywność fizyczną i czas spędzony na powietrzu niezależnie od pogody, która często jest wymówką by się nie ruszać z domu; dbać o dobrą, zdrową
  • dietę.
  • Akceptować je bez względu na jąkanie – akceptacja jest podstawą do dobrej komunikacji; dziecko nie jest do naprawy tylko do kochania

Zapamiętaj: nagłe jąkanie u dzieci może być przejściowe. Jeżeli jednak problem zaczyna niepokoić rodziców, warto skonsultować się z logopedą specjalistą.

POWODZENIA – Anna Mamica

rady jakanie sie

Michał lat 8 – rady nie tylko dla rówieśników z jąkaniem

  •  Nie można bać się mówić.
  • Jak się zająkniesz to nic nie szkodzi – możesz zatrzymać się i powiedzieć od nowa,
    to co chcesz powiedzieć.
  •  Jak czujesz, że możesz się zająknąć na jakimś słowie, to spróbuj je powiedzieć
    wolniej.
  • W szkole jak znasz odpowiedź, to się zgłaszaj – nawet pomimo tego, że możesz się
    zająknąć. To i tak jest lepsze niż siedzenie cicho. Jeśli siedzisz cicho, to nauczyciele
    myślą, że nic nie umiesz.
  •  Do kolegów – ważniejsze od zacinania jest to jakim jesteś przyjacielem. Dobry
    kolega pomoże ci w zadaniu, podzieli się kanapką, miło się odzywa. Co z tego, że
    czasem się zacina?
  • Do babć i dziadków – potrzebuję waszego wysłuchania a nie przerywania
    i doradzania.
  •  Do rodziców – nie upominajcie swoich dzieci, nie przerywajcie im, dajcie im mówić.

Co jest przyczyną jąkania u dzieci

Jąkanie się dzieci – co może je powodować ?

Jest to bardzo stresujące pytanie, bo nie ma na nie jasnej odpowiedzi. Dzieci jąkają się i to jest fakt, ale każde jąka się inaczej i inna jest tego przyczyna.

Rola dziedziczenia – wydaje się, że jąkanie występuje w niektórych rodzinach. Czy znaczy to, że jąkanie jest dziedziczne? Naukowcy twierdzą, że około połowa jąkających się dzieci, dziedziczy je po przodkach. Rola dziedziczenia jąkania jest dość złożona i nie tak oczywista jak dziedziczenie koloru włosów czy koloru oczu

Koordynacja mięśniowa – badania wykazują, że niektóre dzieci mają problemy z koordynacją sekwencyjnych ruchów potrzebnych do płynnego mówienia; zwłaszcza we wczesnym dzieciństwie , gdy rozwija się ich układ nerwowo-mięśniowy. Brak współpracy mięśni odpowiedzialnych za aparat mięśniowy może być powodem niepłynności; podobnie jak zła koordynacja mięśni długich może utrudniać naukę chodzenia.

Stres środowiskowy – niektóre rodzaje stresu emocjonalnego; jedno przykre zdarzenie lub długotrwały stres mogą zakłócić sposób mówienia większości z nas. Małe dziecko jest szczególnie na te sytuacje wrażliwe, gdyż dopiero uczy się panować nad swoimi emocjami
i wiele spraw je przeraża. Niektóre dzieci są bardziej wrażliwe na zmiany (zwłaszcza te środowiskowe) i przez to łatwo wpadają w zdenerwowanie. Dziecko może zacząć się bać zwłaszcza w sytuacji wymagającej mówienia, gdyż przypominają mu te, które były dla niego trudne. Jednak nie wszystkie dzieci, które doświadczają stresu, zaczynają się jąkać. Można się zastanawiać – czy dziecko zaczęło się jąkać, gdyż ma za sobą traumatyczne doświadczenie? Takie przykre zdarzenie może powodować zaburzenia mowy, ale jest to zazwyczaj czasowe.

Naśladowanie – gdyby jąkanie było powodowane naśladowaniem, to byłoby to wielkim uproszczeniem tak skomplikowanego procesu zaburzenia płynności mowy
TERAZ – nie możesz powiedzieć: oto dlaczego moje dziecko się jąka. Jednak już wiesz , że jest wiele czynników składających się na ten poważny problem. Niektóre dotyczą twojego dziecka a niektóre ciebie. Nie znasz powodu, dla którego twój dziecko się jąka, ale znasz niektóre kroki, które możesz podjąć, by jąkanie nie stało się poważniejszym problemem.

Korzystałam z książki „If your child sttuters. A guide for parents” (2016) pod redakcją Jane Fraser – prezes The Stuttering Foundation of America