facebook znanylekarz

Czasami po prostu się jąkam

Czasami po prostu się jąkam

Polecam książeczkę autorstwa Eelco de Geus “Czasami po prostu się  jąkam”; jej adresatami są dzieci jąkające się w wieku od 7 do 12 lat a także rodzice, rodzeństwo, dziadkowie i nauczyciele. Autor w  bardzo prosty sposób wyjaśnia dlaczego czasami dziecko się jąka, a czasami nie; dlaczego inni wyśmiewają jąkających się; przytacza historie jąkających się dzieci. Książeczka skierowana jest zwłaszcza do tych dzieci, które emocjonalnie reagują na swoje jąkanie. Ich mowę można opisać jako walkę i zmagania lub przeciwnie unikanie i wycofywanie się. Nie zawsze dorośli potrafią z nimi otwarcie mówić o jąkaniu.

Lektura tej książeczki pomoże zrozumieć jakie są odczucia dziecka podczas mówienia, komunikowania się.

“Każde dziecko mówi na swój sposób. Jedno mówi wolno, drugie szybciej. Jedno głośniej, drugie ciszej. Każdy ma indywidualny sposób mówienia i każdy jąka się na swój, specjalny sposób. I tak własnie powinno być. Czy nie byłoby nudno, gdybyśmy wszyscy byli tacy sami?” – fragment z rozdziału “Czasami się jąkasz a czasami nie”.

Na koniec za The Stuttering Foundation, autor przytacza mity na temat jąkania. Oto kilka z nich

  • Mit:          Pomocne dla osoby jąkającej się jest mówienie do niej: ” Weź głębszy oddech, zanim coś powiesz”                          lub “Najpierw pomyśl, co chcesz powiedzieć”.
  • Prawda:   Takie rady zwykle jeszcze bardziej uświadamiają jąkającej się osobie jej problem. Bardziej pomocne                       reakcje otoczenia to cierpliwe słuchanie i rozmawianie z osobą jąkającą się w wolniejszy sposób.
  • Mit:           Stres powoduje jąkanie.
  • Prawda:    Stres nie wywołuje jąkania, ale może być przyczyną nasilenia się tego problemu u osoby jąkającej się.
  • Mit:           Osoby jąkające się nie są zbyt inteligentne.
  • Prawda:    Nie ma absolutnie żadnej zależności pomiędzy jąkaniem a poziomem inteligencji

http://:http://www.stutteringhelp.org

 

Carl Dell „Terapia jąkania u dzieci w młodszym wieku szkolnym”

Kilka lat temu na Targach Książki w Krakowie kupiłam książkę, która zmieniła mój pogląd na jąkanie i jego terapię. Przeczytałam ją lekko zszokowana propozycjami autora i odłożyłam na półkę.
Dopiero na warsztatach – Mini-KIDS y prowadzonych przez Petera Schneidera (Centrum Logopedyczne w Katowicach 2016), zrozumiałam że nic nie wiem o życiu osób jąkających się. Wydawało mi się, że wiem sporo o terapii; tylko to nie to samo.

Aby prowadzić terapię jąkania nie wystarczą ćwiczenia – to przede wszystkim praca nad sobą osoby jąkającej się naznaczona frustracją i zwątpieniem. To przez pokonywanie trudności pacjent rozwija swoją osobowość i buduje poczucie własnej wartości. Dzieje się to przy pomocy dobrego, empatycznego terapeuty. Dobra terapia rozpoczyna się od nawiązania dobrych relacji z pacjentem.

Dell był uczniem Cherlesa Van Ripera – autorytetu w dziedzinie jąkanie i osobą jąkającą się. Sugeruje on terapeutom, by nauczyli się sposobu zacinania swoich pacjentów aby pomóc im oswoić jąkanie. Dalej autor pokazuje jak można zmieniać jąkanie, tak by było płynniejsze, łagodniejsze. Nie stara się oczarować czytelnika obietnicami o perfekcyjnie płynnej mowie; nie jest ona celem. Terapia jąkania wg. Dell’a to dążenie do lepszej komunikacji przez upłynnianie jąkania.