facebook znanylekarz

Międzynarodowy Dzień Świadomości Jąkania 2021

Międzynarodowy Dzień Świadomości Jąkania 2021 to wyjątkowy dzień wyjątkowej sprawy. Z tej okazji w dniu 22.10.2021 zapraszam na darmowe konsultacje ze specjalistą.

Jeżeli chcesz skonsultować siebie lub swoje dziecko lub chcesz po prostu porozmawiać - zapraszam do kontaktu.

Zapraszam do zapoznania się wiadomością od 8 letniej Zosi, która ma specjalne przesłanie do wszystkich ludzi.

dziecko traci płynność mowy

Gdy twoje dziecko traci płynność mowy

Gdy twoje dziecko traci płynność mowy
najpierw spróbuj:

  • Nie zadawać mu ciągle/ wielu pytań. Jeśli już pytasz to o jedną rzecz – ale wtedy też poczekaj aż dziecko zrozumie o co pytasz, ułoży sobie w głowie
    odpowiedź i wreszcie powie to, co chce powiedzieć
  • Patrzeć w oczy dziecka gdy rozmawiacie, zwłaszcza wtedy, gdy traci swoją płynność. Nie odwracaj wzroku, nie okazuj irytacji.
  • Chwalić dziecko za drobne osiągnięcia, za to co już mu wychodzi; jednak nie nadużywaj zwrotów: ekstra, super, świetnie – chwal za konkret np. za pomoc w
    nakrywaniu do stołu, posprzątanie zabawek.
  • Nie zwracać uwagi na jego zająknięcia, nie dawać złotych rad typu: oddychaj, mów wolniej, ładniej, płynniej
  • Dbać o spokojny tryb życia; nie pospieszać.
  • Dawać czas na spokojny start w rozpoczęciu wypowiedzi.
  • Bawić się z nim w jego ulubione zabawy – wyłącz telefon, TV; miej czas tylko dla NIEGO
  • Nie przerywać, nie wchodzić w słowo, nie zgadywać myśli, nie dokańczać słów, zdań, wypowiedzi.
  • Przyjrzeć się sobie – jak mówisz (czy mówisz wyraźnie, spokojnie)
  • Dbać o aktywność fizyczną i czas spędzony na powietrzu niezależnie od pogody, która często jest wymówką by się nie ruszać z domu; dbać o dobrą, zdrową
  • dietę.
  • Akceptować je bez względu na jąkanie – akceptacja jest podstawą do dobrej komunikacji; dziecko nie jest do naprawy tylko do kochania

POWODZENIA – Anna Mamica

rady jakanie sie

Michał lat 8 – rady nie tylko dla rówieśników z jąkaniem

  •  Nie można bać się mówić.
  • Jak się zająkniesz to nic nie szkodzi – możesz zatrzymać się i powiedzieć od nowa,
    to co chcesz powiedzieć.
  •  Jak czujesz, że możesz się zająknąć na jakimś słowie, to spróbuj je powiedzieć
    wolniej.
  • W szkole jak znasz odpowiedź, to się zgłaszaj – nawet pomimo tego, że możesz się
    zająknąć. To i tak jest lepsze niż siedzenie cicho. Jeśli siedzisz cicho, to nauczyciele
    myślą, że nic nie umiesz.
  •  Do kolegów – ważniejsze od zacinania jest to jakim jesteś przyjacielem. Dobry
    kolega pomoże ci w zadaniu, podzieli się kanapką, miło się odzywa. Co z tego, że
    czasem się zacina?
  • Do babć i dziadków – potrzebuję waszego wysłuchania a nie przerywania
    i doradzania.
  •  Do rodziców – nie upominajcie swoich dzieci, nie przerywajcie im, dajcie im mówić.
osoby jąkające się

Osoby jąkające się

Kilka słów do rodziny osoby jąkającej się

  • Próbujcie rozmawiać o jąkaniu, nawet jeśli jest to temat trudny; pomyślcie jak musi czuć się osoba, która się jąka
  • Bądźcie delikatni, nie oceniajcie; mówcie o problemie w sposób jak najprostszy
  • Dobrze by wszyscy członkowie rodziny razem uczestniczyli w takiej dyskusji; zadawali pytania bez zażenowania, lecz tak, by nikogo nie krzywdzić, nie oceniać – zwłaszcza osoby jąkającej się
  • Dobrą praktyką byłoby uczestniczenie w grupie wsparcie dla osób jąkających się i ich rodzin, rozmowa z terapeutą specjalizującym się w niepłynnościach mowy, czytanie poradników, korzystanie z bazy informacyjnej, portali dla osób jąkających się
  • Rodzina jest wielkim wsparciem dla osoby jąkającej się – akceptacja, wsparcie, wspólna praca nad problemem optymalizuje cały proces terapeutyczny
jakanie-krakow

Używanie pauzowania i wolniejszego tempa mowy u rodziców dziecka jąkającego się

Rodzice nieraz pytają czy wolniejsze tempo mowy ma jakiekolwiek znaczenie w rozmowach z ich jąkającym się dzieckiem. Z pewnością nie na wszystkich to działa, ale niektórym pomaga (także i tym niejąkającym np. w opóźnionym rozwoju mowy). Na wolniejsze tempo i używanie pauz zwracam uwagę tym rodzicom, którzy mówią dużo i szybko, zasypując dziecko słowami. Dlaczego –

  • Dziecku łatwiej jest zrozumieć mowę rodzica (to tak jak my dorośli lepiej rozumiemy mowę w obcym języku, gdy ktoś mówi wolniej i wyraźniej)
  • Dziecko ma czas na reakcję zwrotną, zaplanowanie odpowiedzi, na jej przemyślenie
  • Dziecko ma od rodzica informację, że niegdzie nie jest popędzane, ma czas
  • Jeśli rodzic stosuje pauzy w swoich wypowiedziach i mówi wolniej, zachęca tym samym dziecko do podobnego sposobu komunikowania się – dzięki temu bardzo często dziecko mówi płynniej i mniej się jąka
  • Jeśli sami mówimy wolniej nie musimy przypominać dziecku słownie, by ono powiedziało TO wolniej, bo ono dostaje taką zachętę w mowie rodzica
  • Nie trzeba mówić nienaturalnie wolno, bo to od razu wyda się dziecku śmieszne; niech mowa wolniejsza będzie jak najbardziej podobna do naturalnej
  • Dobrze jest prowadzić zeszyt obserwacji mowy: kiedy mowa jest płynniejsza a kiedy nie; jakie sytuacje, osoby mają wpływ na mowę dziecko itp
jakanie wskazówki

Kilka wskazówek dla osób jąkających się

Kilka wskazówek dla osób jąkających się

    • Nie unikaj sytuacji, w których wiesz, ze możesz się zająknąć
    • Jeśli się zająkniesz nie wpadaj w paniką – to się zdarza; przypomnij sobie co pomaga ci osiągnąć płynność
    • Dąż do celu – skończ to, co zacząłeś
    • Myśl o swoich mocnych stronach – one są twoją siłą napędową
    • Nie unikaj kontaktu wzrokowego
    • Naucz się mówić o jąkaniu, nie rób z tego tajemnicy
    • CZASEM PO PROSTU SIĘ JĄKASZ – NIKT NIE JEST IDEALNY
Jakanie dzieci

Rady dla rodziców dzieci jąkających się – 7 kroków

rady dla rodziców dzieci jąkających się – 7 kroków

1. Mów do dziecka wolniej, spokojniej; używaj pauz, zwolnij swoje tempo mowy.
Dziecko dostanie od ciebie przekaz, że i ono nie musi się spieszyć. Będzie cię naśladować.

2. Zadawanie pytań – nie bombarduj dziecka pytaniami.
Unikaj pytań złożonych, dotyczących kilku spraw.
Zadawaj jedno pytanie w tym samym czasie.
Daj czas na odpowiedź.
Pozwalaj dokańczać zdania, nie dopowiadaj.
Spróbuj zmienić sposób zadawania pytań; zamiast „Co jadłeś na obiad?”, zapytaj „Ja jadłam zupę jarzynową ; ciekawe co było u ciebie”

3. Pełne, uważne słuchanie:
Utrzymuj kontakt wzrokowy
Skup się na informacji a nie na sposobie przekazu
Używaj mimiki, gestów, mowy ciała, tak by dziecko widziało, że interesuje cię to co ono mówi
Jeśli nie możesz w pełni uczestniczyć w rozmowie, bo np. prowadzisz samochód – powiedz to dziecku zamiast udawać że słuchasz

4. Mówienie naprzemienne w rodzinie – rodzice modelują rozmowy np. przy stole, tak by każdy miał czas na mówienie, by nikt nikomu nie przerywał, nie dopowiadał, powstrzymywał się od oceniania, nieprzyjemnych uwag.

5. Budowanie zaufania – skupiaj się na mocnych stronach dziecka (innych niż mówienie)

Używaj pochwał opisowych, dotyczących konkretu
Pokazuj, że dziecko jest dla ciebie ważne
Bądź serdeczny

6. Specjalny czas z dzieckiem – bez innych osób, bez „zakłócaczy” typu TV, telefon itp.
Zróbcie coś razem, porozmawiajcie.
Wystarczy 5 minut – ALE CODZIENNIE
Miej specjalny czas dla każdego ze swoich dzieci.
Nie traktuj jąkającego się dziecka w sposób szczególny.

7. Zasady – traktuj jąkające się dziecko normalnie
Dziecko jąkające się wymaga takiej samej dyscypliny jak inne dzieci np. obowiązkowości
Dzieci jąkające się też muszą być odpowiedzialne, grzeczne wobec rówieśników i dorosłych tak samo jak inne dzieci
Jąkanie nie ma być pretekstem do specjalnych przywilejów

Co jest przyczyną jąkania u dzieci

Jąkanie się dzieci – co może je powodować ?

Jest to bardzo stresujące pytanie, bo nie ma na nie jasnej odpowiedzi. Dzieci jąkają się i to jest fakt, ale każde jąka się inaczej i inna jest tego przyczyna.

Rola dziedziczenia – wydaje się, że jąkanie występuje w niektórych rodzinach. Czy znaczy to, że jąkanie jest dziedziczne? Naukowcy twierdzą, że około połowa jąkających się dzieci, dziedziczy je po przodkach. Rola dziedziczenia jąkania jest dość złożona i nie tak oczywista jak dziedziczenie koloru włosów czy koloru oczu

Koordynacja mięśniowa – badania wykazują, że niektóre dzieci mają problemy z koordynacją sekwencyjnych ruchów potrzebnych do płynnego mówienia; zwłaszcza we wczesnym dzieciństwie , gdy rozwija się ich układ nerwowo-mięśniowy. Brak współpracy mięśni odpowiedzialnych za aparat mięśniowy może być powodem niepłynności; podobnie jak zła koordynacja mięśni długich może utrudniać naukę chodzenia.

Stres środowiskowy – niektóre rodzaje stresu emocjonalnego; jedno przykre zdarzenie lub długotrwały stres mogą zakłócić sposób mówienia większości z nas. Małe dziecko jest szczególnie na te sytuacje wrażliwe, gdyż dopiero uczy się panować nad swoimi emocjami
i wiele spraw je przeraża. Niektóre dzieci są bardziej wrażliwe na zmiany (zwłaszcza te środowiskowe) i przez to łatwo wpadają w zdenerwowanie. Dziecko może zacząć się bać zwłaszcza w sytuacji wymagającej mówienia, gdyż przypominają mu te, które były dla niego trudne. Jednak nie wszystkie dzieci, które doświadczają stresu, zaczynają się jąkać. Można się zastanawiać – czy dziecko zaczęło się jąkać, gdyż ma za sobą traumatyczne doświadczenie? Takie przykre zdarzenie może powodować zaburzenia mowy, ale jest to zazwyczaj czasowe.

Naśladowanie – gdyby jąkanie było powodowane naśladowaniem, to byłoby to wielkim uproszczeniem tak skomplikowanego procesu zaburzenia płynności mowy
TERAZ – nie możesz powiedzieć: oto dlaczego moje dziecko się jąka. Jednak już wiesz , że jest wiele czynników składających się na ten poważny problem. Niektóre dotyczą twojego dziecka a niektóre ciebie. Nie znasz powodu, dla którego twój dziecko się jąka, ale znasz niektóre kroki, które możesz podjąć, by jąkanie nie stało się poważniejszym problemem.

Korzystałam z książki „If your child sttuters. A guide for parents” (2016) pod redakcją Jane Fraser – prezes The Stuttering Foundation of America

jakanie-krakow

Jak pomóc dziecku jąkającemu się w szkole

Jak pomóc dziecku jąkającemu się w szkole – informacje dla nauczycieli

Polecam kilka słów do nauczycieli z książeczki „Stuttering and your child: questions and answers. Tips for parents and teachers” wydaną przez The Stuttering Foundation (2015). Poniżej zamieszczam główne wnioski z artykułu dr Dean’a E. Williamsa. Podmiotem ich jest dziecko jąkające się – myślę jednak, że możemy te wskazówki odnieść do innych przypadków. Nauczyciele, logopedzi w swojej praktyce mogą spotkać dzieci nieśmiałe, zaniedbane, z wadami wymowy – cechami, które powodują iż „inne” dziecko staje się klasowym „głupim Jasiem”. W poniższym tekście zamiast słów: „dziecko jąkające się” – możesz wstawić imię dziecka, które w twojej klasie ma problemy z wypowiedziami ustnymi, które jest obiektem kpin dla innych osób.

Jak pomóc dziecku jąkającemu się w szkole – informacje dla nauczycieli

Dobre praktyki:

  • Zorganizuj spotkanie z rodzicami dziecka, które się jąka przed rozpoczęciem zajęć (w danym roku szkolnym), pozwoli to poznać obawy i oczekiwania rodziców.
  • Jeśli w placówce jest logopeda – porozmawiaj z nim, zapytaj o wskazówki dotyczące pracy z konkretnym dzieckiem. Jeśli jest terapeutą dziecka, zapytaj jakie są cele pracy.
  • Nie pozwól dziecku jąkającemu się uciekać od niektórych aktywności tylko dlatego, że się jąka.
  • Jeśli tylko to możliwe traktuj dziecko jąkające się, na równi z pozostałymi dziećmi w klasie – z wyjątkiem wypowiedzi ustnych, podczas których potrzebuje więcej czasu; skupiaj się na treści wypowiedzi a nie w jaki sposób jest realizowana.
  • Dzieci które się jąkają powinny wypowiadać się przed całą klasą; nawet jeśli będą potrzebowały wsparcia by odnieść sukces.
  • Porozmawiaj z dzieckiem jąkającym się, jakie są jego potrzeby/ optymalne warunki przy ustnych wypowiedziach; jak się czuje podczas nich i jak ty możesz mu pomóc.
  • Zachęcaj dziecko do mówienia w domu na podobnych warunkach, przyjaznych dla siebie, zachęcających do słownych wypowiedzi.

Komunikacja:

  • Daj dzieciom jąkającym się wystarczająco dużo czasu na wypowiedź; pamiętaj, że mają często kłopoty z rozpoczęciem wypowiedzi.
  • Zachęcaj dzieci w klasie do stosowania zasad dobrej komunikacji – bez przerywania rozmówcy, mówienia za kogoś lub kończenia za kogoś wypowiedzi.
  • Wyjaśnij klasie, że niepłynności mowy są jej częścią składową; sferą, nad którą należy pracować.

Ośmieszanie, kpiny, wyśmiewanie – nie pomagają ale utrudniają.

Na wszelkie sposoby tłumacz, że klasa nie jest miejscem na naśmiewanie się z kogokolwiek!

Zapamiętaj

Dbanie o to by wprowadzać w życie dobre praktyki może wiele zmienić!