Jak pracuję jako logopeda?

Poznanie drugiego człowieka jest punktem wyjścia w mojej pracy.

Gdy zaczynam pracę z dzieckiem staram się poznać jego rodziców, słucham ich relacji o środowisku rodzinnym, w którym wzrasta dziecko. Jestem dobrym słuchaczem. Staram się zawsze o nawiązanie dobrych relacji z rodzicami dziecka, bo to oni są osobami najbardziej zaangażowanymi w terapię. Duży wpływ na postęp w terapii ma relacja między rodzicami oraz ich wspólne zaangażowanie w wychowywanie dziecka. Harmonia w środowisku dziecka i całościowe patrzenie na nie jako na małego człowieka dają szanse na szybki postęp w terapii.

Dokładnie obserwuję dziecko, jego zabawę, zachowanie, relacje z osobą dorosłą. Staram się inspirować rodziców do takich zabaw z dzieckiem, by terapia logopedyczna była świetną rozrywką z rodzicami.
Zwracam uwagę na aktywności dziecka w ciągu dnia, czy odpowiednio się odżywia, czy ma zapewniony ruch na świeżym powietrzu, jakie ma zabawki, ile czasu spędza przed komputerem, tabletem a ile z rodzicami, rówieśnikami.
Z doświadczenia wiem, że zachowanie odpowiednich proporcji pomiędzy wyżej wymienionymi sferami ma duży wpływ na funkcjonowanie dziecka - w tym na mowę.

W swojej pracy nie opieram się na jednej wybranej metodzie lecz znając ich wiele staram się tak je dobierać do potrzeb dziecka, by terapia była „skrojona na miarę”. Pracuję wiele lat i wiem, że nie ma „cudownego” środka na wszystkie problemy komunikacyjne.
Rodzice otrzymują ode mnie wskazania, propozycje do zabawy i pracy, które obejmują najbliższe sfery rozwoju.
Zachęcam rodziców do prowadzenia „Dziennika”, w którym odnotowują przebieg terapii, ważne wydarzenia, gorsze i lepsze dni. Pozwala on spojrzeć wstecz i sprawdzić jak było na początku a jak jest teraz.

logopeda krakow v3

Pracę z osobą dorosłą również zaczynam od poznania i nawiązania dobrych relacji opartych na wzajemnym zaufaniu i szacunku.
Terapia zaburzeń płynności mowy – giełkotu czy jąkania jest długoterminowa
i trudna; tu nie ma efektów natychmiastowych. Jest z pewnością przełamywanie istniejących schematów.
Zwłaszcza w terapii jąkania ważne jest, by pacjent poznał samego siebie –
swój stosunek do własnego jąkania
mechanizm swojego jąkania
emocje które towarzyszą jego problemowi
osoby i sytuacje sprzyjające jąkaniu

W terapii osób jąkających stosuję odczulanie (desensytyzację), modyfikację jąkania na bardziej płynne oraz pracuje na pozytywnym obrazem osoby.

Jąkanie to problem osoby jąkającej się – logopeda to tylko pomocnik czy instruktor , który naprowadzi i podpowie co i jak robić.
Najważniejsze to samopoznanie, wejście w głąb siebie, akceptacja ORAZ praca, nad sobą. Jest to dążenie do takiego panowanie nad jąkaniem, by można było dobrze funkcjonować.