Komu pomagam jako logopeda?

W pracy logopedy najbardziej interesują mnie wszelkie zaburzenia i zakłócenia przebiegu rozwoju mowy. Staram się zgłębiać jego przyczyny i pomagać mając na względzie jego indywidualny charakter . Szczególnie zajmują mnie zaburzenia płynności mowy: jąkanie wczesnodziecięce i giełkot. Pogłębiałam swoją wiedzę w Polsce – w Katowicach (warsztaty Mini-Kids prowadzone przez Petera Schneidera) oraz w Stanach Zjednoczonych ( Boston, warsztaty PCI – Palin). Ciągle staram się dokształcać w tej tematyce, biorąc udział w konferencjach, czytając literaturę przedmiotu, dyskutując z terapeutami i pacjentami (Grupa J w podejściu Charlesa Van Ripera)

logopeda dzieci

• Zajmuję się terapią dzieci z problemami komunikacyjnymi.
Moja praca z dziećmi to głównie zabawa, w trakcie której ćwiczę naprzemienność, z początku niewerbalny dialog, który przechodzi w wymianę myśli i rozmowę.
Dzieci z którymi pracuję mają zakłócenia procesu rozwoju mowy, opóźnienia w prawidłowej realizacji głosek oraz inne problemy związane z mówieniem.
• Podstawą terapii dzieci jest dobra relacja z rodzicami oraz instrukcje do pracy w domu. Praca tylko w gabinecie nigdy nie będzie pełnowartościowa.

logopeda mlodziez

• Pracuję z młodzieżą po wypadkach komunikacyjnych oraz urazach neurologicznych . Pomagam im na nowo używać mowy lub jeśli to jest niemożliwe tworzę dla nich książki do komunikowania się oraz inne pomoce z wykorzystaniem nowych technologii.

• Moją największą pasją jest praca z osobami jąkającymi się. Z pewnością ma to związek z tym, że pochodzę z rodziny jąkającej. Przez lata miałam okazję uczestniczyć w życiu i śledzić przebieg terapii, a także być świadkiem upokorzeń, których ludzie nie szczędzili osobie jąkającej się.

Aktualności

Opinie klientów

Kim jest logopeda?

jąkanie wczesnodziecięce

jakanie logopeda

Zawsze staram się zrozumieć kim jest osoba jąkająca się, która potrzebuje mojej pomocy; każdy jest inny. Raczej pomagam uwierzyć w siebie i swoje możliwości, wspólnie szukam rozwiązania. W przypadku dzieci, którym towarzyszy zazwyczaj jeden z rodziców pamiętam, że w procesie terapeutycznym uczestniczą oboje. Dorosły stanowi wsparcie dla dziecka.  Bardzo wierzę w intuicję , pomysłowość , kreatywność rodziców. Zachęcam do ćwiczeń przez zabawę, która jest wspólnym spotkaniem i radością dla obydwu stron. Zwracam uwagę na graficzna stronę pomocy – zwłaszcza książeczek ; lubię gdy projektuje je profesjonalista, gdyż pobudzają wyobraźnię dziecka. Stosuję materiały, pomoce wykorzystywane w integracji sensorycznej; wplatam w pracę logopedyczną zabawy ruchowe i manipulacyjne. Ostatnio moją ulubioną pomocą jest teatrzyk cieni oraz japoński teatrzyk Kamishibai. Jest to wspaniała zabawa dla dzieci, rodziców, rodzeństwa; rozwija kreatywność, relacje a przy okazji ćwiczy sprawność mowy.  Swoją wiedzę i doświadczenie z pracy przekazuję tzw. zdrowym rówieśnikom moich pacjentów; organizuje spotkania, na których pokazuję, że odmienność nie jest czymś złym, wręcz przeciwnie  – wzbogaca, zmienia nasze spojrzenie na świat.”